• Openingstijden FC De Bilt SHOP

    Aanstaande zaterdag is de FC De Bilt shop weer open van 10:00 tot 12:00 uur. Let wel op de Corona richtlijnen.

  • MO17-1 weer van start

    De bal rolt weer! Corona hield en houdt de hele maatschappij in haar greep en ook koning voetbal had eronder te leiden. Maar gelukkig mogen we weer! De betaalde clubs, het Nederlands elftal en ook de amateurclubs mogen weer doen wat ze het liefste doen: doordeweeks en zaterdag tegen een balletje trappen. Hoera!
    Het vorige seizoen eindigde abrupt, reden bekend, maar we sloten het goed af in juli, in de tuin bij Floor, Jesse en Marjolijn. Dank! Een avond met een lach en een traan. Er werd veel gelachen èn we namen afscheid van Rianne, Nikee, Emma en Steef. Toespraken, cadeaus, anekdotes en gelukwensen voor de (sportieve) toekomst van deze vier meiden. Steef, Emma, Nikee en Rianne: heel veel dank voor jullie inzet al die jaren voor dit team. Jullie zijn deel van de geschiedenis van dit mooie cluppie meiden en…….voor altijd bekerwinnaar 2018! Heel veel succes!
    Ook namen we afscheid van Jan en Willem, die de meiden twee seizoen hebben begeleid, op hun geheel eigen ontspannen wijze. Jan heeft dankzij de meiden zijn talent als leraar nog meer ontwikkeld, wat direct resulteerde in een nieuwe baan in Utrecht, en dankzij Willem weten we voor altijd wat een overwinningsselfie is. Een plaatje bij een praatje, Willem weet hoe je dat doet. Beide mannen pakken nu hun eigen voetbalcarrière weer op bij FC De Bilt. Jan en Willem, heel veel succes in het veld. We zien jullie wel verschijnen langs de lijn bij de meiden. En reken d’r maar op dat ze ook zeker bij jullie komen kijken.
    Na elk afscheid een nieuw begin. Zo ook nu. Een nieuwe hoofdtrainer, Folkert Boersma, die de handschoen heeft opgepakt. Welkom Folkert! En vier nieuwe speelsters; Annu, Eline, Mijntje en Zara. Meiden, van harte welkom! We hopen en verwachten dat jullie je snel thuis zullen voelen. Veel veranderingen dus. Wat niet is veranderd, is de enorme betrokkenheid van de ouders. Er zijn altijd genoeg auto’s beschikbaar voor de uitwedstrijden, er worden foto’s gemaakt en in de ouderapp geplaatst, er is support langs de lijn en er is een groepje vaders (vooralsnog alleen vaders…..) dat wil vlaggen. Super allemaal.
    Er wordt dus weer gevoetbald. In augustus nog op halve kracht en vanwege vakanties met een half team, vanaf september helemaal compleet, inclusief een heuse teamsessie waar afspraken met elkaar werden gemaakt en de doelen voor dit jaar werden uitgesproken. En die doelen zijn ambitieus! We spelen ook dit seizoen 4e divisie en dat is het hoogste niveau voor meiden O17 in Nederland. Dat klinkt verwarrend, 4e divisie het hoogste niveau, waar zijn dan de 1e, 2e en 3e divisie zou je denken, maar het is toch echt het hoogste niveau. De KNVB heeft in die 4e divisie twee afdelingen opgezet en wij spelen in afdeling Noord. Betekent wedstrijden tegen clubs uit regio Amsterdam, Haarlem, Noord-Holland en Utrecht. Een prachtige uitdaging die helemaal past bij de ambities en kwaliteiten van dit team.
    Voordat we op 19 september a.s. in de divisie gaan beginnen (thuis om 14.00u tegen Kadoelen uit Amsterdam, komt dat zien!) spelen we het bekertoernooi. Het toernooi, waar we de afgelopen jaren zoveel plezier aan beleefden. Omdat we 4e divisie spelen heeft de KNVB ons ingedeeld bij jongensteams O15, uitkomend in de 1e klasse. Even wennen is dat, het spel is wat fysieker, de jongens zijn snel en fel en willen vooral niet verliezen van de meiden. Een eerste oefenwedstrijd tegen onze eigen JO15-2 was het nog heel erg zoeken en dat werd een pittige nederlaag. Kort daarna, terwijl bij veel meiden de spierpijn nog achter de oren zat, de eerste officiële wedstrijd, thuis tegen Hercules JO15-2. Daar zat al meer muziek in, maar wat pech (Stella schoot twee keer op de lat) en wat ongelukkige acties achterin maakten toch dat we ook die pot verloren.
    Dan moest het vandaag maar gebeuren, uit tegen de JO15-1 van OSM’75 uit Maarssenbroek, op het onzalige tijdstip van 8.30u. Dat betekent kwart over 7 de deur uit en kwart voor 8 aanwezig bij OSM’75. Wie bedenkt het! Gelukkig zijn we daar van af in de 4e divisie. Maar goed, het zonnetje begon te schijnen bij aankomst en de koffie was gezet, de teamleider van de tegenstander was alleraardigst en gastvrij, dus vol goede zin begonnen we aan de warming-up en teambespreking. Onze MO13-2 speelde op hetzelfde moment tegen de meiden O13 van OSM’75 en hun trainster kwam nog even langs om ons te vragen “of wij de MO13 van De Bilt waren”. Laten we het er maar op houden dat de dame nog niet wakker was, want haar blik was nog niet scherp.
    De wedstrijd dan. Scherpte en durf waren de kernwoorden waarmee Folkert de meiden de (kunst)wei in stuurde. Dat kwam er de eerste 10 minuten nog niet helemaal uit, maar daarna gingen we voetballen. Mooie aanvallen, felle duels, goed samenspel, gedurfde acties, het zag er prima uit. Onze vier nieuwe meiden lieten zien hartstikke goed en met lef te kunnen voetballen. En ook de elf die al in het team zaten lieten zien het spelletje niet te zijn verleerd, integendeel! De beloning kwam na een strakke corner van Jenna, die de bal precies op het hoofd van Eline plaatste: 0-1. De jongens gooiden er een schepje bovenop, maar we bleven overeind, mede door geweldig keeperswerk van Hanne. We weten al jaren wat ze kan en het is prachtig om te zien dat Hanne zo sterk en zo betrokken blijft. 1-0 voor dus bij rust, prima, en Folkert nam met de meiden nog wat afspraken door. Eén van die afspraken uit de teamsessie is dat we in principe iedereen evenveel willen laten spelen. Dat is een puzzel die niet altijd perfect past (blessures, niet helemaal fit, ziek geweest, etc.), maar vandaag lukte het aardig.
    De tweede helft begon zoals de eerste begon: felle jongens, sommige een beetje opgefokt zelfs, links en rechts spoot het testosteron uit de oren, want verliezen van de meiden, nee, dat wilden ze niet. We bleven voetballend de betere ploeg, kwamen er soms ook gevaarlijk uit, maar toch was de snelheid van de boys ons twee keer te machtig en stonden we zomaar met 2-1 achter. Compliment aan de meiden dat ze bleven voetballen. Zara zette goed door, Kim was heel handig en alert en scoorde een prima goal: 2-2. Volledig verdiend en een prima eindstand. Daar dacht de scheidsrechter anders over. Hanne hield drie minuten voor tijd voor de zoveelste keer de bal schitterend uit het doel en toen een jongen daarna over Hanne struikelde was de bal al lang weer in het veld. De jongeman in het zwart vond het nodig de jongens een handje te helpen en legde de bal uit het niets op de stip. Sneu. Ik hoop voor hem dat hij erg trots is op z’n actie. Goed, de bal ging er in en de eindstand op het formulier werd 3-2.
    Na afloop boosheid bij onze meiden maar al snel ook weer tevredenheid. Ze voetbalden gewoon goed! De sympathieke teamleider van onze tegenstander vertelde onze meiden dat ze voetballend beter waren dan zijn jongens, dat 2-2 verdiend zou zijn en dat we een mooi team hebben. Dat heeft hij goed gezien. Ook alle ouders van de tegenstander hadden gelijke verhalen, tot ver na de wedstrijd zelfs. Je koopt er geen punten voor, maar toch goed om te horen. Probleem voor zo’n club is dat zo’n actie van de scheids wat afstraalt op de hele club OSM’75. En dat moet je niet willen, als club, als team.
    Vol goede moed verder om steeds beter te worden, als team en als 15 individuen. Dinsdag en donderdag trainen, zaterdag uit naar Wasmeer (3e bekerwedstrijd) en op 19 september start dan de competitie. Op naar een mooi seizoen!
    Ytzen