• Donderdagnamiddag, uur of 6, de plotse hitte heeft Nederland in haar greep. En in die warmte verzamelden onze meiden zich voor de 3e wedstrijd in de regiocup, tegen UVVA. Net als wij had ook UVVA 2 wedstrijden gewonnen, zodat we gezusterlijk bovenaan stonden. Grote kans dat de winnaar van vanavond ook de regiocup zou gaan winnen. En met dat perspectief gingen we de warmte in. Met koelboxen met water, sportdrank en bananen togen we naar veld 3. Echt gras, normaal gesproken heeft dat niet de voorkeur van de meiden maar met deze warmte wel. Kunstgras warmt extra op, gras koelt nog een beetje af. Bovendien, zo was de hoop, zou er door de hoge bomen snel schaduw vallen over het veld. In de schaduw deden we de voorbespreking en de warming-up. Voornaamste punt uit de voorbespreking: iedereen is fit, we hebben dus wissels, dus je kunt ondanks de warmte alles geven. Belangrijkste trigger was de opmerking van 1 van de UVVA-meiden (toen ze veld 3 zag liggen) “dat de koeien er net op tijd zijn afgehaald”. Kijk, zo’n attitude, daar houden de onzen niet van. We waren dan ook helemaal klaar om er een episch gevecht van te maken. Scheidsrechter Robin had aangegeven extra drinkpauzes in te lassen, zodat ook die zorg bij onze meiden weg was.
    We begonnen met Hanne (korte mouwen, zwart shirt) op doel, Amy, Rixt, Ella en Floor achterin, middenveld met Stella, Jenna en Maud en voorin Mijntje, Annu en Kim. De tegenstander bleek maar liefst 3 verschillende tenues te hebben (wit, rood en zwart) en koos vandaag, vanwege ons rood-wit, voor zwart. Sympathiek en lekker warm. Hanne kreeg daarom een mooi wapperend geel hesje, want anders zou het lijken alsof ze bij UVVA zou spelen. We begonnen sterk! Via een prachtige actie van Jenna op rechts kwam de bal bij Maud, die van 15 meter net te hoog mikte. Kort daarna werd er bij ons tot 3 keer toe niet goed weggewerkt en lag de bal ineens achter Hanne: 0-1. We bleven voetballen en via Mijntje op rechts kwam de bal bij Jenna, kopbal, net over. We speelden goed. Stella was opnieuw erg sterk, Maud had geen last meer van haar knie en liet ook op het middenveld zien hoe goed ze kan voetballen en Jenna was eenvoudigweg ongrijpbaar. Toch was het ineens 0-2, door een fout achterin. Frustrerend en onnodig, maar wel waar. UVVA bleek op de beslissende momenten net iets doortastender en harder. En de enorme supportersschare van de uitclub (elke speler een eigen chauffeur?) juichte hard. Wie vreesde dat we zouden instorten kent onze mentale kracht nog niet. Amy en later Josje deden het prima op de backpositie, Floor bleek het voetballen nog niet te zijn verleerd na een korte afwezigheid, Rixt staat bijna altijd op de goede plek, Ella kan gewoon erg goed voetballen en Eline (die inviel voor Ella) is zo vast aan de bal, een lust voor het oog is het. Zara viel in op het middenveld en speelde daar 2 x 20 minuten prima (toen vond de fysio het weer genoeg). Voorin liet Kim maar weer eens zien wat een rasvoetballer ze is, dat geldt ook voor Mila die inviel als spits en linksvoor, Annu was als spits aanvankelijk wat ongelukkig, maar maakte dat in de 2e helft helemaal goed. Mijntje had een lastige avond tegen meiden die ineens net zo snel en sterk zijn als zij, maar leergierig als ze is wist ze daar uiteindelijk toch een positieve draai aan te geven.
    Gewoon doorvoetballen dus, dat deden we. Vlak voor rust knalde Jenna keihard op de lat. De aansluitingstreffer die ons terug had kunnen brengen bleef uit. In de rust was de tussentijdse conclusie helder: we spelen goed, maar zij zijn net doortastender. Snel in de 2e helft kwam de bal uit een kluts voor 1 van de UVVA-se voeten en het meisje verraste Hanne met een volley over haar heen. We bleven er in geloven en na een soepele aanval en goede actie van Kim wist Annu te scoren, 1-3. Dat was ook de eindstand. Goede wedstrijd, goed geknokt met z’n allen, maar de overwinning van UVVA was verdiend. Geen schande, als je bedenkt dat UVVA (de Utrechtse Vrouwen Voetbal Academie) meiden van heinde en verre (zelfs voorbij Arnhem) haalt om in Utrecht te trainen en te spelen, in de jongenscompetitie tegen JO16-teams. Hanne heeft dit seizoen regelmatig met UVVA meegetraind, haar talent werd herkend en de trainers waren zeer in haar geïnteresseerd. Die waardering is natuurlijk prachtig en haar van harte gegund, maar toch heeft Hanne ervoor gekozen om ook volgend seizoen met haar Biltse vriendinnen te voetballen. Een ongelooflijk stoere en autonome beslissing, waar onze meiden erg blij mee zijn.
    Vandaag, zaterdag, geen voetbal. Dinsdag en donderdag trainen we om ons voor te bereiden op maar liefst 2 toetjes van het seizoen: zaterdag de laatste wedstrijd in de regiocup, thuis tegen Brederodes, en zondag het Nederlands Kampioenschap in Hoofddorp, waarvoor we ons in januari 2020, toen nog met Jan en Willem, hebben geplaatst. Een prachtige afsluiting van dit gekke
    seizoen. Met een beetje mazzel zijn we die zondag net op tijd thuis voor de 1/8 finale van Oranje in Boedapest. Wie weet met een nieuwe beker voor de prijzenkast.


    Ytzen